Ojciec Eugène Cardine (1905–1988) - benedyktyn z francuskiego opactwa św. Piotra w Solesmes, był profesorem – początkowo paleografii, a później semiologii gregoriańskiej – w Papieskim Instytucie Muzyki Kościelnej w Rzymie. Autor „Semiologi gregoriańskiej” z wielką drobiazgowością i pieczołowitością badał najstarsze zapisy muzyczne chorału gregoriańskiego. Zajmował się też poszukiwaniem związków pomiędzy szczegółami tych zapisów, a wykonywaniem śpiewów chorałowych. Z prac Cardine’a i jego uczniów w tej dziedzinie wyrósł cały odrębny kierunek badań, dla którego Cardine w 1954 roku stworzył nazwę „semiologia gregoriańska”. Niniejsza praca opublikowana została po raz pierwszy w Rzymie w 1968 roku pod nazwą „Semiologia Gregoriana”. Wkrótce potem ukazało się tłumaczenie francuskie, a potem tłumaczenia na inne języki. Przekład na język polski oparty jest na wydaniu francuskim. Dzieło Cardine’a jest do dziś standardowym punktem odniesienia dla naukowców oraz niezastąpionym podręcznikiem dla studentów. Spis treści: ROZDZIAŁ I:               Nuty izolowane virga, tractulus, punctumROZDZIAŁ II:              ClivisROZDZIAŁ III:             PesROZDZIAŁA IV:          PorrectusROZDZIAŁ V:              TorculusROZDZIAŁ VI:             ClimacusROZDZIAŁ VII:            SandicusROZDZIAŁ VIII:           Rozwinięte formy graficzne o czterech lub więcej nutachROZDZIAŁ IX:             Rozdzielenie neumatyczneROZDZIAŁ X:              StrofaROZDZIAŁ XI:             TrigonROZDZIAŁ XII:            Bivirga - TrivirgaROZDZIAŁ XIII:           PressusROZDZIAŁ XIV:           Virga strataROZDZIAŁ XV:            OriscusROZDZIAŁ XVI:           SalicusROZDZIAŁ XVII:          Pes quassusROZDZIAŁ XVIII:         KwilizmaROZDZIAŁ XIX:            LikwesencjaROZDZIAŁ XX:             Znaki literowe